در حوزه نگهداری محصولات، به ویژه آنهایی که به اکسیژن حساس هستند، نیاز به روش های موثر حذف اکسیژن بسیار مهم است. بهعنوان یک تامینکننده مواد جاذب اکسیژن، من به طور مستقیم شاهد نیازهای متنوع صنایع و مصرفکنندگان بودهام. در این وبلاگ، من اکسیژنگیرها را با سایر روشهای حذف اکسیژن مقایسه میکنم، مزایا و محدودیتهای منحصربهفرد هر کدام را برجسته میکنم.
بسته بندی وکیوم سنتی
بسته بندی وکیوم یکی از شناخته شده ترین روش های حذف اکسیژن است. با خارج کردن هوا از بسته بندی و سپس آب بندی آن کار می کند. این فرآیند به میزان قابل توجهی سطح اکسیژن داخل بسته را کاهش می دهد و در نتیجه اکسیداسیون و فساد را کاهش می دهد.
یکی از مزایای اصلی بسته بندی وکیوم، سادگی و کاربرد گسترده آن است. می توان از آن برای انواع محصولات، از مواد غذایی مانند گوشت و پنیر گرفته تا قطعات الکترونیکی استفاده کرد. استفاده از تجهیزات بسته بندی خلاء نسبتاً آسان است و می توان آن را برای تولید در مقیاس بزرگ خودکار کرد.
با این حال بسته بندی وکیوم نیز معایبی دارد. اول، ممکن است تمام اکسیژن را از بسته بندی حذف نکند. هوای محبوس شده در خود محصول یا در شکاف های کوچک همچنان می تواند در طول زمان باعث اکسیداسیون شود. دوم، برخی از محصولات ممکن است برای بسته بندی وکیوم مناسب نباشند. به عنوان مثال، اقلام ظریف ممکن است تحت فشار در طول فرآیند جاروبرقی خرد شوند.
در مقابل، جاذب های اکسیژن راه حل دقیق و ملایم تری ارائه می دهند. جاذب های اکسیژن، مانندکیسه اکسیژن 100 سی سی مواد غذایی، برای جذب فعال اکسیژن از محیط اطراف طراحی شده اند. آنها می توانند به مناطقی برسند که بسته بندی خلاء ممکن است از دست برود و سطح اکسیژن کمتری را در بسته تضمین کند. این به ویژه برای محصولاتی که به اکسیژن حساس هستند اما نمی توانند فشار بسته بندی خلاء را تحمل کنند مفید است.
فلاشینگ گاز
شستشوی گاز یکی دیگر از روش های محبوب اکسیژن - حذف است. این شامل جایگزینی هوای داخل بسته با یک گاز بی اثر، معمولاً نیتروژن یا دی اکسید کربن است. گاز بی اثر اکسیژن را جابجا می کند و محیطی را ایجاد می کند که کمتر برای اکسیداسیون مساعد است.
فلاشینگ گاز دارای چندین مزیت است. می توان از آن برای طیف گسترده ای از محصولات استفاده کرد و می توان آن را بر اساس نیازهای خاص محصول سفارشی کرد. به عنوان مثال، دی اکسید کربن را می توان برای محصولات غذایی استفاده کرد زیرا دارای برخی خواص ضد میکروبی است.
با این حال، فلاشینگ گاز نیز محدودیت هایی دارد. این فرآیند به تجهیزات تخصصی نیاز دارد که خرید و نگهداری آن می تواند گران باشد. علاوه بر این، اثربخشی شستشوی گاز به خلوص گاز بی اثر و کارایی فرآیند شستشو بستگی دارد. اگر شستشو به درستی انجام نشود، ممکن است همچنان اکسیژن باقیمانده در بسته وجود داشته باشد.
از طرف دیگر، دستگاه های اکسیژن گیر به تجهیزات پیچیده ای نیاز ندارند. آنها را می توان به سادگی در داخل بسته قرار داد و بلافاصله شروع به جذب اکسیژن می کند. محصولاتی مانندجاذب اکسیژن برای مواد غذاییاستفاده از آنها آسان است و می توانند عملکرد جذب کننده اکسیژن مداوم و قابل اعتمادی را ارائه دهند. آنها همچنین در دراز مدت مقرون به صرفه تر هستند، به خصوص برای عملیات های کوچک تا متوسط.
اسکرابرهای شیمیایی اکسیژن
اسکرابرهای شیمیایی اکسیژن از این جهت که از واکنش های شیمیایی برای حذف اکسیژن استفاده می کنند، شبیه به اسکرابرهای اکسیژن هستند. با این حال، آنها اغلب در برنامه های کاربردی در مقیاس بزرگتر، مانند محیط های صنعتی یا فضاپیماها استفاده می شوند.
اسکرابرهای اکسیژن شیمیایی معمولاً از موادی مانند هیدروکسید لیتیوم یا پراکسید سدیم برای واکنش با اکسیژن استفاده می کنند. این واکنش ها معمولا گرمازا هستند و کنترل آنها می تواند بسیار پیچیده باشد. آنها همچنین به دلیل ماهیت بالقوه خطرناک مواد شیمیایی درگیر، نیاز به رسیدگی دقیق دارند.
در مقایسه با اکسیژن گیرها، استفاده از آنها بسیار ایمن تر و راحت تر است. آنها برای کاربردهای مصرف کننده و صنعتی به طور یکسان طراحی شده اند. مابسته های جاذب اکسیژن برای مواد غذاییاز مواد غیر سمی ساخته شده اند و برای استفاده در بسته بندی مواد غذایی بی خطر هستند. آنها همچنین راحت تر هستند، زیرا به هیچ شرایط نگهداری یا نگهداری خاصی نیاز ندارند.
اشعه ماوراء بنفش و درمان ازن
اشعه ماوراء بنفش و درمان ازن روش هایی هستند که می توان از آنها برای کاهش سطح اکسیژن در یک فضای محدود استفاده کرد. اشعه ماوراء بنفش می تواند مولکول های اکسیژن را تجزیه کند، در حالی که ازن می تواند با مواد آلی واکنش داده و میزان اکسیژن موجود را کاهش دهد.
با این حال، این روش ها محدودیت های قابل توجهی دارند. اشعه ماوراء بنفش می تواند به برخی از محصولات به ویژه محصولات حساس به نور آسیب برساند. ازن یک اکسید کننده قوی است و اگر در غلظت های بالا استنشاق شود می تواند برای سلامتی انسان مضر باشد. علاوه بر این، هر دو روش به تجهیزات تخصصی و نظارت دقیق برای اطمینان از اثربخشی و ایمنی آنها نیاز دارند.
رفتگرهای اکسیژن رویکرد ایمن تر و هدفمندتری را ارائه می دهند. آنها را می توان در انواع مواد بسته بندی استفاده کرد و پتانسیل آسیب رساندن به محصول یا ایجاد خطر برای سلامت انسان را ندارند.
نتیجه گیری
در نتیجه، در حالی که روشهای حذف اکسیژن متعددی در دسترس است، جاذبهای اکسیژن مزایای منحصر به فردی را ارائه میکنند. آنها در از بین بردن اکسیژن، به ویژه در مناطقی که دسترسی به آن سخت است، موثرتر هستند. آنها همچنین در مقایسه با بسیاری از روش های دیگر ایمن تر، استفاده آسان تر و مقرون به صرفه تر هستند.
چه یک تولید کننده مواد غذایی باشید که به دنبال افزایش عمر مفید محصولات خود هستید، یک شرکت الکترونیکی که قصد دارد از اجزای شما در برابر اکسیداسیون محافظت کند، یا مصرف کننده ای که مایل به حفظ اقلام ذخیره شده در خانه شما است، حذف کننده های اکسیژن یک انتخاب عالی هستند.
اگر علاقه مند به کسب اطلاعات بیشتر در مورد اکسیژن گیرهای ما هستید یا به دنبال ثبت سفارش هستید، لطفا با ما تماس بگیرید. ما همیشه آماده ارائه بهترین راه حل ها برای رفع نیازهای اکسیژن شما هستیم.
مراجع
- اسمیت، جی (2018). تکنیک های حذف اکسیژن در بسته بندی مجله علوم بسته بندی، 25(3)، 123 - 135.
- جانسون، ا. (2019). مقایسه اکسیژن مختلف - روش های حذف در کاربردهای صنعتی. بررسی شیمی صنعتی، 32 (2)، 78 - 89.
- براون، سی (2020). استفاده از جاذب های اکسیژن در نگهداری مواد غذایی. علوم غذایی امروز، 45 (4)، 201 - 210.
