desiccant را می توان به سه دسته تقسیم کرد: خشک کن اسیدی ، خشک کن قلیایی و خشک کن خنثی.
desiccant اسیدیک: این نوع خشک کن معمولاً برای خشک کردن مواد اسیدی مناسب است. خشک کن اسیدی متداول شامل فسفر پنتوکسید ، کلرید کلسیم بی آب و اسید سولفوریک غلیظ است. فسفر پنتوکسید توانایی کم آبی بدن دارد و اغلب برای خشک کردن اترها ، هیدروکربن ها ، آلکانهای هالوژنه و غیره استفاده می شود. کلرید کلسیم بدون آب از ظرفیت جذب آب زیادی برخوردار است ، اما برای خشک کردن الکلها ، آمین ها ، کتون ها و غیره مناسب نیست. اسید سولفوریک غلیظ اغلب برای خشک کردن گازهای بی اثر ، کلرید هیدروژن و غیره استفاده می شود ، اما بسیار خورنده است.
desiccant: مناسب برای خشک کردن مواد قلیایی. خشک کن های قلیایی مشترک شامل هیدروکسید پتاسیم جامد ، هیدروکسید سدیم جامد ، کربنات پتاسیم بی آب ، اکسید کلسیم و اکسید باریم است. این دستگاه های خشک کن بسیار قلیایی و رقیق هستند و اغلب برای خشک کردن معرفهای مایع قلیایی آلی مورد استفاده قرار می گیرند. با این حال ، اکسید باریم از سمیت خاصی برخوردار است و باید در فرآیندهای دارویی تا حد امکان از آن جلوگیری شود.
desiccant neutral: این نوع خشک کن دارای طیف گسترده ای از کاربردها است و نسبتاً بی خطر است. خشک کن های خنثی مشترک شامل سولفات سدیم بی آب و سولفات منیزیم بی آب است. سولفات سدیم بی آب آب را به آرامی و به راحتی جمع می کند ، اما ارزان و اغلب در آزمایشگاه ها استفاده می شود. سولفات منیزیم بی آب به سرعت و کارآمد آب را جذب می کند و برای خشک کردن عصاره های دیکلرومتان مناسب است.
